Toν Κρις Κόφι τον βάλαμε στην καρδιά μας όταν τον είδαμε να ανεβαίνει στην κερκίδα των οργανωμένων φιλάθλων για να πανηγυρίσει μαζί τους μια νίκη του Γ.Σ. Περιστερίου. Ωραία περίπτωση αθλητή, με ωραίο υπόβραθο, χωρίς παρωπίδες, τύπος έξω καρδιά, σέβεται τη χώρα και το επάγγελμά του, βιβλίο ανοικτό όταν καθίσεις μαζί του για να συζητήσεις. Ο Αμερικανός πάουερ φόργουορντ δεν είναι ούτε σκέτος, ούτε μέτριος, είναι γλυκός σαν τον καφέ που κρύβει το όνομα του
----- Αλήθεια τι τύπος είσαι; Είσαι λίγους μήνες στο Περιστέρι όμως από την πρώτη στιγμή νιώθουμε σαν να είσαι χρόνια εδώ.
«Είμαι ένας χαλαρός τύπος, πολύ ανοιχτός στην κουλτούρα που υπάρχει εδω. Προφανώς είναι η πρώτη μου χρονιά στο Περιστέρι, αλλά τρίτη στην Ελλάδα. Λατρεύω τον τρόπο ζωής εδώ. Νιώθω σαν το σπίτι μου μακριά από το σπίτι μου».
----- Η άμεση προσαρμογή μήπως οφείλεται στο γεγονός ότι έχεις περάσει από δύο ακόμη ελληνικές ομάδες (Κολοσσός, Προμηθέας) και γνωρίζεις τη φιλοσοφία μας;
«Ναί. Θα έλεγα. Έπαιξα σε διάφορες χώρες στο παρελθόν, αλλά όταν έφτασα στη Ρόδο, ερωτεύτηκα τη θέα και την κουλτούρα. Και τότε οι Έλληνες με κάνανε να νιώσω άνετα, οπότε προσαρμόστηκα εύκολα. Και τώρα, σαν να είμαι εδώ για τρία χρόνια, ξέρω κάπως τη γλώσσα και τα βασικά και λίγο περισσότερα. Άρα αισθάνομαι καλά. Και είναι όπως είπα σαν το σπίτι μακριά από το σπίτι μου».
----- Αυτό που έχει γίνει από εσένα ανεβαίνοντας στην κερκίδα των οργανωμένων δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της ομάδας από άλλον αθλητή όσα χρόνια θυμάμαι. Είσαι ο πρώτος που το έκανες. Ήταν κάτι που το είχες σκεφτεί από πριν ή ήταν της στιγμής;
«Θα έλεγα ότι ήταν μια πράξη της στιγμής. Προφανώς μας στηρίζουν. Ήθελα λοιπόν να ανέβω και να γίνω ένα με αυτούς και να τους δείξω ότι τους νοιαζόμαστε και τους χρειαζόμαστε. Οπότε αυτό είναι ακριβώς σαν ένα μέρος του εαυτού μου να τους το ανταποδίδει. Δημιουργούν απλά ένα φοβερό περιβάλλον και ατμόσφαιρα. Ήθελα λοιπόν να είμαι ο πρώτος που θα το κάνει. Και τώρα πλέον έχει γίνει συνήθεια».
----- Γενικά τα περνάς ωραία εδώ στην Αθήνα, έχεις ζήσει από ένα χρόνο σε Ρόδο και Πάτρα δύο όμορφες πόλεις με άλλα χαρακτηριστικά από την πρωτεύουσα.
«Η Αθήνα είναι ζωή στην πόλη, όπως από εκεί πού κατάγομαι, οπότε είναι γνώριμα. προφανώς η Ρόδος είναι ένα μικρό νησί με πολλους τουριστες το καλοκαίρι και μετά η μετακίνηση από τη Ρόδο στην Πάτρα ήταν μια αναβάθμιση θα έλεγα. Προφανώς η Αθήνα είναι η κύρια πόλη. Οπότε υπάρχει τρελα μερικές φορές, αλλά είναι καλη τρελα».
---- Το Περιστέρι σου έχει προσφέρει όλα όσα περίμενες ως επαγγελματίας αθλητής;
«Ναι Από την αρχή μου έδειξαν αγάπη και υποστήριξη. Όταν πρωτοέφτασα εδώ τον Αύγουστο με φρόντισαν και μου πήραν ό,τι χρειαζόμουν. Αν έχω ποτέ ερωτήσεις, θα τις απαντήσουν και θα κάνουν τη δουλειά στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Προφανώς ο Μάνος ο Κότσης είναι πολύ ανοιχτός. Η Σοφία Κλιγκοπούλου είναι πολύ πρακτική. Λοιπόν, ναι. Και μετά ο προπονητής και το επιτελείο είναι πάντα εδώ για μένα αν χρειαστώ κάτι».
----- Το μπασκετικό σου μέλλον είναι εδώ στη χώρα μας, αφού είσαι ήδη τρία χρόνια γιατί όχι τέσσερα και πέντε;
«Είμαι πολύ ανοιχτός στο να μείνω στην Ελλάδα. Είμαι εδώ τρία χρόνια, είμαι άνετος, προφανώς να γνωρίζω το περιβάλλον, την κουλτούρα, το ελληνικό πρωτάθλημα, τώρα Champions League. Δεν θα με πείραζε να μείνω όσο είναι καλή η κατάσταση για εμένα και την ομάδα. Είναι κατάλληλο για εμένα και την καριέρα μου, τότε ναι, θα έμενα».
----- Θα είσαι του χρόνου εδώ στο Περιστέρι;
«Θα έλεγα ναι. Νιώθω ότι είμαι αξιόπιστος και απαραίτητος εδώ. Προφανώς, έχουμε πολλά σκαμπανεβάσματα με τραυματισμούς και απομακρύνσεις παικτών και μεταγραφές και αυτά. Αλλά νιώθω ότι βοηθάω πολύ και θέλω να είμαι ένας παίκτης που γίνεται όλο και καλύτερος κάθε παιχνίδι και μέρα».
------ Από την απόδοση σου είσαι ικανοποιημένος;
«Υπήρξαν πολλά πάνω-κάτω. Ξέρεις, είναι απλά φυσιολογικό. Προφανώς, είχαμε στην αρχή τη συμπαγή ομάδα μας και μετά αποκτήσαμε νέους παίκτες και έπρεπε να προσαρμοστούμε στο παιχνίδι τους καθώς προσαρμόζονται στο δικό μας».
------ Για το Περιστέρι τι έχεις να μας πεις; Μια πορεία σαν καρδιογράφημα.
«Πολλοί τραυματισμοί και άλλα πράματα, τεστάρανε τον χαρακτήρα μας αλλά θέλουμε να χτίσουμε μια κουλτούρα και μια οικογένεια. Νομίζω λοιπόν ότι η οικογένεια είναι εκεί, αλλά εξακολουθούμε να εργαζόμαστε για την κουλτούρα καθώς πρέπει να διορθώσουμε το πρώτο και το τρίτο τρίμηνο. Αλλά εκτός από αυτό, δεν πειράζει. Απλά πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί».
---- Το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος με δύο ομάδες από τις 12 να είναι πολύ μακριά από τις υπόλοιπες πως το χαρακτηρίζεις;
«Όντας εδώ, ξέρεις, καταλαβαίνεις όπως ο Ολυμπιακός και ο Πανάθηναικός θέλουν πάντα να είναι ένα ή δύο. Απλώς πρέπει να πας εκεί έξω και να παίξεις το παιχνίδι σου, θέλοντας να κερδίσεις και δεν μπορείς να τους αφήσεις να βολευτούν. Και προφανώς το ελληνικό πρωτάθλημα είναι Πολύ ιδιαίτερο εκτός των δύο γιατί οι καλές ομάδες μπορεί να πέσουν καθώς πηγαίνει ο δεύτερος γύρος ή οι μεσαίες ομάδες μπορούν να αναπηδήσουν, οπότε όλα έχουν να κάνουν με το πώς παίζεις και εννοώ ότι κανείς δεν είναι 100% σταθερός. όσο παίζεις καλά θα συμβούν καλά πράγματα».
------- Πότε ξεκίνησες μπάσκετ και ποιο ήταν το ίνδαλμά σου;
«Έπαιζα λίγο ως παιδί, τίποτα πολύ σημαντικό, αλλά άρχισα να παίζω πραγματικά στο γυμνάσιο. Τότε ήταν που το μπάσκετ έγινε πραγματικότητα για μένα και ήξερα ότι μπορούσα να πάω στο κολλέγιο δωρεάν και βασικά να στηρίξω την οικογένειά μου αν τα πράγματα πάνε καλά. Και το είδωλό μου, θα έλεγα, αυτή τη στιγμή, είναι ο Shai Gilgeous-Alexander από τον Καναδά. Παίζει για την Oklahoma City. Και προφανώς, ο Kevin Durant, ο Michael Jordan, τέτοια πράγματα. Αλλά ο καλύτερος παίκτης αυτή τη στιγμή είναι ο Shai Gilgeous-Alexander».
---- Εκτός από το να παίζεις μπάσκετ, που αλλού έχεις ταλέντο;
«Μπορώ να ζωγραφίσω. Στο κολλέγιο, ήμουν εικαστικός . Έιχα τις επικοινωνίες ως κύριο μάθημα, αλλά μου αρέσει να επεξεργάζομαι πράγματα, το Photoshop, τα βίντεο, κάπως σαν να έχουν το δικό μου κανάλι στο YouTube. Οπότε κάνω τέτοια πράγματα».
----- Είσαι ευχαριστημένος από την καριέρα σου ως τώρα;
«Είναι η πέμπτη χρονιά μου ως επαγγελματίας. λοιπόν ξεκίνησα τη χρονιά του COVID. Ξεκίνησα στη Λετονία στην Ventspils. Και μετά ανέβηκα στο πρωτάθλημα BBL στη Γερμανία με το SYNTAINICS MBC. Και μετά από εκεί πήγα στη Γαλλία για ένα χρόνο. Λοιπόν, όχι για ένα χρόνο, για ένα μήνα. Αλλά ήμουν σε δοκιμαστικό, δεν τα κατάφερα. Έτσι γύρισα σπίτι, έκανα ένα προπονητικό καμπ με στην αναπτυξιακή του ΝΒΑ. Αποφάσισα ότι θα ήταν καλό για μένα να επιστρέψω στο εξωτερικό. Τότε ήρθα στη Ρόδο, μετά ο Προμηθέας και τώρα εδώ. Οπότε ναι, είναι πολύ πολύ καλά. Λέω ότι κατάφερα πολλά πράγματα. Ζω ακόμα τα όνειρά μου, να υποστηρίζω την οικογένειά μου».
----- Ποιο είναι λοιπόν το πιο μεγάλο σου όνειρο;
«Το μεγαλύτερο όνειρο που έχω θα έλεγα ότι είναι το να αφήνω μια κληρονομιά εκεί που όταν μεγαλώσουν τα παιδιά μου, μπορούν να κοιτάξουν πίσω και να είναι περήφανα για μένα και να πουν οτι το όνομα που εχουν στην πλάτη τους , αυτό σημαίνει κάτι. Έτσι, όσο μπορώ να είμαι ο καλύτερος που μπορώ και να έχω κάτι για να το υποστηρίξω, Αυτό είναι το όνειρο που έχω».
------ Εκτιμάς ότι λόγω ηλικίας είσαι στην καλύτερη σου φάση ή δεν έχεις πιάσει ταβάνι;
«Είμαι 27. Νομίζω ότι δεν έχω φτάσει ακόμα στο απόγειό μου.
Υπάρχει ακόμα πολλή βελτίωση, πολλά πράγματα που πρέπει να μάθω. Προφανώς, έχουμε μεγαλύτερα παιδιά όπως ο Jarrell, ο CJ, ο Tobin, που έπαιξαν σε επίπεδο NBA και μεγαλύτερα πρωταθλήματα. Και νιώθω ότι θέλω να μάθω από αυτούς, μπορώ να μάθω πράγματα και έχω ακόμα πολλές δυνατότητες να γίνω καλύτερος. Οπότε, όχι, δεν έχω φτάσει ακόμα στο απόγειό μου, αλλά έρχεται σύντομα».
----- Τα παιδικά σου χρόνια που και πως τα πέρασες;
«Μεγάλωσα στο Louisville του Kentacky. Βασικά, εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα. Οπότε το Kentucky είναι το σπίτι μου γιατί πήγα στο σχολείο από το γυμνάσιο στο κολέγιο όλα στο Κεντάκι. Και το κολλέγιό μου ήταν μια ώρα μακριά, οπότε το Κεντάκι είναι το κύριο σημείο».
---- Η οικογένεια σου στην Αμερική;
«Ναι έχω κυρίως οικογένεια στο Κεντάκι. Έχω παιδιά τώρα. Έχω τον Χέμι. Είναι ο μεγαλύτερος μου. Και μετά έχω τον Κάι.
Και το μωρό είναι ο Αις(παγος), σαν παγωμένος καφές. Και έτσι οι δύο γιοι μου, όπως δύο από αυτούς είναι στο Ιλινόις και μετά ο ένας στο Κεντάκι.δεν μένουμε μαζί, αλλά είμαστε κοντά».
------ Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;
«Εμ, θα έλεγα ναι. Προφανώς, καμια φορα τα πράγματα δεν πάνε πάντα καλά , προφανώς όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό, χάνω πολλά πράγματα, αλλά στο τέλος της ημέρας αυτό που θυσιάζω το κανω για να γνωρίζω όπως όλοι στο σπίτι υποστηρίζονται. Έτσι, παρόλο που έχω παιδιά και δεν είμαι μαζί τους κάθε μέρα, ξέρω ότι καθώς μεγαλώνουν, θα καταλάβουν γιατί έκανα αυτό που έκανα. Και όσο συνεχίζω να είμαι ο καλύτερος σε αυτό που κάνω, τότε όλα θα πάνε καλά».
------ Τι σημαίνει ευτυχία για σένα;
«Ευτυχία; Σημαίνει απλώς να κάνεις αυτό που αγαπάς, απλώς να μπορείς να κάνεις αυτό που αγαπάς.να κοιτάς πίσω και να βλέπεις την πρόοδο που έχεις κάνει στη ζωή. Προφανώς, όλοι δίνουν από έναν αγώνα, μαθαίνοντας από αυτούς και κάνοντας άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους. Γιατί, παίζω μπάσκετ, είμαι πρότυπο κατά κάποιο τρόπο. Και τότε οι άνθρωποι που με στηρίζουνε είναι αυτό που με κάνει χαρούμενο».
------ Έχεις καμία φοβία;
«Ναί. Θα πω ότι ο κύριος φόβος που έχω είναι τα φίδια. Δεν μου αρέσουν τα φίδια. Είδα μια ταινία με το όνομα Snakes on the Plane και από τότε έχω τραυματιστεί. Αλλά εκτός από αυτό, θα έλεγα ότι είναι ένας φόβος ζωής η αποτυχια. Προφανώς, δεν θέλεις να αποτύχεις, αλλά καταλαβαίνω ότι η αποτυχία είναι απαραίτητη για να μάθεις τα μαθήματά σου. Αλλά εκτος από αυτό, όχι πραγματικά. Απλώς ζω τη ζωή και απλώς πηγαίνω με τη ροή».
------- Τατουάζ ποιο είναι το αγαπημένο σου και τι συμβολίζει;
«Θα έλεγα ότι δεν έχω αγαπημένο τατουάζ αλλά προφανώς κάτι σημαίνουν τα τατουάζ μου. ολόκληρο το αριστερό μου χέρι της οικογένειας. έχει τα ονόματα της αδερφής μου.Το όνομα της ανιψιάς μου, το όνομα της γιαγιάς μου, το όνομα της μαμάς μου. Αυτό λοιπόν είναι σαν ένα οικογενειακό χέρι. Έχω γραμμένο Ohana, αυτό σημαίνει οικογένεια, και έχω επίσης γραμμένο οικογένεια πρώτα στα κινέζικα γράμματα. Θα έλεγα λοιπόν ότι αυτό το αριστερό χέρι είναι το αγαπημένο μου».
Με την κουζίνα μας πως τα πάς;
«Γενικά είμαι λιγο περιεργος με το φαγητό δεν τρωω πολλα και διαφορετικα πραγματα, αλλα προφανως εχω δοκιμασει σουβλακι τρωω με κετσαπ».
Βόλτες στην Αθήνα κάνεις;
«Επειδη πολλοι παλιοι μου συμπαίκτες από τον Κολοσσό και τον Προμηθέα παίζουν μπάσκετ στην Αθηνα πχ στο Μαρουσι και ΑΕκ, τριγυρναμε και βλεπουμε πραγματα. Πήγα και με τον γιο μου στην Ακρόπολη, του άρεσε πάρα πολύ, απίστευτη θέα. Και στο καζίνο πήγα, πλάκα είχε».
------ Τα χόμπι σου;
«Ναι, μου αρέσει να κάνω βίντεο στο YouTube κατά καιρούς.
Κάπως προσπαθώ να ξεκινήσω το δικό μου πρωτάθλημα μπάσκετ στο Κεντάκι. δουλεύω πάνω σε αυτό. Προφανώς, μου αρέσει να ζωγραφίζω και να δημιουργώ πράγματα. Αυτό είναι που κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου».
------ Ένα μήνυμα για τους φιλάθλους της ομάδας;
«Συνεχίστε να μας υποστηρίζετε όπως ξέρετε, δεν έχουμε τον μεγαλύτερο μπατζετ , αλλά ξέρουμε ότι όλοι μας στηρίζετε και ότι όλοι έχετε την πλάτη μας και θέλουμε να σας το ανταποδώσουμε. Επομένως, εφόσον μας στηρίζετε όλοι, θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Θα δώσουμε το 110% όταν βγούμε εκεί και φορέσουμε περήφανα τη φανέλα του Περιστερίου».
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Ο Κρις Κόφι είναι γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1997 στο Λιούιβιλ του Κεντάκι, έχει ύψος 2.01 και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ. Ξεκίνησε την καριέρα του από το κολεγιακό πρωτάθλημα (NCAA) και το Georgetown College του Kentucky (2019-20).
Στην Ευρώπη ήρθε τη σεζόν 2020-21 για λογαριασμό της λετονικής Ventspils, ενώ την επόμενη χρονιά (2021-2022) αγωνίστηκε στη Γερμανία και την Mittleldeutscher BC.
Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Basket League για λογαριασμό του Κολοσσού Ρόδου (ανακοινώθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2022) πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις. Συγκεκριμένα, με τους «θαλασσί» ο Κρις Κόφι είχε σε 19 ματς, 9.4 πόντους, 6.3 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ σε 24 λεπτά μέσο όρο.
