Από Γιάννη σε Γιάννη! Μετά τον Γιάννη Παπαχρήστο που φιλοξένησα τον περασμένο μήνα, ήρθε η ώρα και η χαρά  να μιλήσω με τον Γιάννη Βαραμέντη. Είναι γεννημένος το 1936 όμως το μυαλό του είναι…ξυράφι και αναπολεί την εποχή που έπαιξε στον Ατρόμητο.

Του Γιώργου Ζουρίδη

 Χαρακτηριστικά ο παλαίμαχος παίκτης,  μου είπε: «Ξεκίνησα από τους μικρούς του Παναθηναϊκού σε ηλικία 15 ετών. Όμως ένας φίλος μου περιστεριώτης, μου είπε «τι δουλειά έχεις εσύ να παίζεις στον Παναθηναϊκό αφού είσαι από το Περιστέρι;».  Έτσι έφυγα από τον Παναθηναϊκό και την ίδια χρονιά υπέγραψα στον Ατρόμητο. Ήταν το 1951 και έπαιξα στο γήπεδο το ιστορικό με τις «Λαμαρίνες» στην οδό Ραβινέ. Είχα προπονητές μεταξύ άλλων τον Πετσανά και τον Γούλιο. Από τότε οι φίλαθλοι του Ατρόμητου ήταν κοντά στην ομάδα και γέμιζαν τις «Λαμαρίνες». Σταμάτησα γρήγορα το ποδόσφαιρο γιατί δούλευα στο εργοστάσιο του πατέρα μου με τα δύο αδέλφια μου». Και ο Βαραμέντης συνέχισε:« Ήμουν συμπαίκτης με τον Παπαγεωργίου, τον Πολίτη, τον Χριστόπουλο, τον Ηλιάδη, τον Βουρλιωτάκη και άλλους. Όλοι ήμασταν μία οικογένεια και κάναμε παρέα κι εκτός γηπέδου αφού όλοι ήμασταν από το Περιστέρι». Ο παλαίμαχος άσος παρακολουθεί την πορεία της τωρινής ομάδας για την οποία μου είπε τα εξής: «Μέχρι πρότινος πήγαινα στο γήπεδο αρκετές φορές, τώρα βλέπω την ομάδα από την τηλεόραση και νιώθω μεγάλη χαρά που πάει καλά. Βέβαια το ποδόσφαιρο στην εποχή μας ήταν εντελώς διαφορετικό και με πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα κυριαρχεί η τακτική. Ο κύριος Σπανός έχει τεράστια συμβολή σε αυτή την πορεία και εύχομαι να μείνει για πολλά χρόνια ακόμη».

Ο Γιάννης Βαραμέντης δεν έχει απομακρυνθεί από το Περιστέρι, μένει στην Παλατιανή. Κάνει παρέα με έναν πρώην Γενικό Αρχηγό του Ατρόμητο επί εποχής του αείμνηστου προέδρου Τάσου Παπανικόλα, τον Λάμπη Διαμαντόπουλο. Του εύχομαι να είναι πάντα γερός και δυνατός.